کیمیا و کیانا دوقلوهای دوست داشتنی من

لحظه شيرين خواندن قرآن در گوش كيميا و كيانا       روز شانزدهم تولد بود و همه به خانه ما آمده بودند تا دختران گلم را ببینند پدر بزرگها و مادر بزرگها و عمو سعید و زن عمو زهرا ، دایی مجید ، عمه ها و شوهرانشون ، فائزه و نیایش دختر عمه هاتون و این لحظه خواندن قرآن در گوشتان توسط پدر بزرگها میباشد و ما آرزو میکردیم سالیان سال سالم و سلامت باشید ...

...

    ١٨ روز از تولدت گذشت و وزنت 1480 بود آخه بعد از تولدت وزن کم کرده بودی و لباسها ازت بزرگ بود و ما به دنبال لباس کوچک برات بودیم و لباس صفر هم ازت بزرگ بود و لباسی که بهت میخورد 2 صفر بود از یک عروسک هم کوچکتر بودی   ...

        ک ماه از تولدت گذشت کیانا جان و هر روز که میگذشت خدا را شکر میکردیم که از روز قبل بهتر بودی در این ایام شبها بیدار بودی و نمی خوابیدی و روزها هم کم میخوابیدی چه سختیها که مامانت برات نکشید بیچاره نه شب می توانست بخوابد و نه روز . وقتی بزرگ شدی باید بتونی زحماتی که مادرت و مادر بزرگها برات کشیدند را جبران کنی ...

    کیمیا جان یک ماه از تولدت گذشت و چه زحمات و شب بیداریها که مامانت و مادر بزرگها برای تو نکشیدند و خدا را شکر که تا اینجا سالم هستی و نگاه معصومانه ات به ما امید به زیستن میدهد ...

چقدر سخت بود اولین حمام کردنت آنهم در زیر شیر آشپزخانه ...

    عزیزم کیانا جان چقدر سخت بود اولین حمام کردنت اینقدر ضعیف بودی که به زحمت میشد به دست گیری و حمامت کنند و چقدر زحمت کشیدند مادر بزرگها که با دلهره و اضطراب حمامت کردند ...

...

...